Verslag Funkamp 2013 – van de Trainer

Na intense voorbereidingen was het eindelijk weer zo ver.  Het 2de funkamp van Strijdo! Dit jaar met 42 kids en de leiding met 11 man (en vrouw) sterk. Halverwege de voorbereidingen kwam ik er achter dat ik ook nog een bruiloft van een goede vriend had op de 21e. Hij wilde zijn trouwerij niet voor mij verzetten....wat ik een beetje flauw vond......;)  ,dus zat er niks anders op dan zelf pas zaterdagochtend aan te schuiven bij het kampgeweld.

VRIJDAG

Het verslag van vrijdag laat ik even aan Martin over:

Verslag Strijdo funkamp 2013 (vrijdag) // Martin Bloemscheer

Om 15.30u de kinderen van school opgehaald en Jerre thuis opgepikt, daarna  gelijk door naar Strijdo alwaar iedereen tussen 15.30u en 16.00u zou verzamelen.
Onderweg kwam ik tot mijn verbazing Arthur van Hilst tegen die net met een aanhanger vertrok vanaf Strijdo. Op een inmiddels volgestroomd parkeerterrein stond de aanhanger die ik mee zou nemen richting Mol, echter op slot en de sleutel bijArthur in zijn zak.
Gelukkig was Arthur alleen maar even iemand thuis ophalen en kwam hij al snel weer terug, waarna de aanhanger aangekoppeld kon worden. Kort de ouders toegesproken dat ze bagage in 1 van de aanhangers konden deponeren, waarna we konden vertrekken naar Mol.

Vrijwel direct op de A27 kwamen we in een file veroorzaakt door kijkers naar een ongeluk aan de andere kant. Daar was een vrachtwagen in de berm gekanteld, waardoor de meeste weggebruikers vergaten dat ze op een snelweg zaten en niet op de boulevard van Scheveningen. Gelukkig was het accident (Belgisch voor ongeluk) kort na de oprit en konden we al snel weer gas geven. Dat wil zeggen met 90km/hr., want we reden met een aanhanger, richting Mol tuffen.

Op het parkeerterrein van de camping in Mol, waar het inmiddels droog was, werden we opgewacht door Arnold die de nodige toegangspasjes had om het terrein op te kunnen. Uiteindelijk bleek toch niet iedereen goed opgelet te hebben, want een aantal ouders waren toch weer aangeland bij de ingang van het recreatieterrein aan de andere zijde van de camping. Toen iedereen op de juiste locatie gearriveerd was, alsnog de resterende bagage in de aanhanger gedumpt en in colonne richting het reeds grotendeels, ’s-middags door Arnold, Arco, Esmee, Marlou en Fleur opgebouwde kampement.

Terplaatse onmiddellijk gestart met het opzetten van de resterende tentjes, oppompen van luchtbedden, geassisteerd door de uiterst actieve middagploeg. De hele exercitie liep door de inmiddels ervaren kampleiding, zeer gestroomlijnd, efficiënt en snel. Het was goed te merken dat de teamleden goed op elkaar ingespeeld waren.

Nadat alles in een razend tempo gereed was en de dames alle tenten van een zaklampje hadden voorzien, afscheid genomen van de ouders die niet bleven.

Omdat de maagjes inmiddels begonnen te knorren, werd het tijd om pannenkoeken te bakken. Dit werd opgepakt door Marlou en Esmee, de laatste had overigens een stevige handblessure opgelopen. Hoe en waar wist ze niet meer, wel dat het zeer deed. Omdat onze eigen verbandkist niet het juiste drukverband bevatte, zijn de dames na het pannenkoeken bakken daarop naar de receptie gelopen om te ontdekken dat een Belgische verbandkist toch beter gevuld is dan een Nederlandse.
Nadat iedereen van de nodige pannenkoeken was voorzien, sommige van de kids hebben er wel een stuk of 15 weggewerkt, even ontspannen en daarna was het tijd voor levend Stratego.

Er werden 2  strategische legers geformeerd, rood aangevoerd door Arnold en Arco (geassisteerd door Andries), blauw aangevoerd door mijzelf,  geassisteerd door Joost de vader van Jerre.

Helaas bleek het een ongelijke competitie doordat  team rood alle middelen optimaal benutte die bij een krijgsspel geoorloofd zijn. Het wereldwijd bekende gezegde “In tijden van oorlog en liefde is alles geoorloofd” werd in team blauw niet algemeen omarmd, waardoor de nederlaag een kwestie van tijd was. Na 4 overwinningen door team rood en inmiddels opgegeten door de muskieten, was het tijd om terug te gaan naar het kampement.

Na eerst wat gedronken hebben zijn de kids nog wat gaan spelen tot het echt donker werd, daarna was het tijd om in etappes naar bed te gaan. Nadat de allerjongsten in bed lagen en de oudsten avondtoilet aan het maken waren, voegde ook Bobzich bij het team.

Toen we om een uurtje of 3 zeker waren dat alle jeugdigen in een diepe remslaap waren beland en er geen risico meer was voor intertentelijk contact of andere ongeregeldheden, was het ook voor de leiding tijd om de slaapzak op te zoeken. Het werd een rustige maar korte nacht. Floris maakte mij om 6 uur ’s-ochtends alweer wakker omdat hij zoveel mogelijk wilde genieten van weer een nieuwe kampdag. Om een uurtje of 8 was de kampleiding van vrijdag alweer druk met opruimen, tafel dekken en koffiezetten. Langzaam aan kropen ook de kinderen uit de tenten tevoorschijn en voegden ook Maurice met Emma L. zich bij het gezelschap……….

ZATERDAG

Zaterdagochtend, na 4 uur te hebben geslapen ging de wekker om 07:00. Spullen in de auto, proberen wakker te blijven, laatste check en op weg vanuit Dordrecht richting Oosterhout om crewmember Emma (vanaf nu Emma L. genoemd i.v.m. andere Emma (Beskers) ) op te pikken.  Na alle spullen van Emma L. in de auto te hebben gegooid en een dextro rolletje van mama Emma L. te hebben ontvangen om wat energie op te doen na mijn intense bruiloft party van die nacht, gingen we op weg naar Mol.

Bij aankomst in Mol meteen de RENAULT taxi service Bob en Arnold even gebeld, zodat we niet alle spullen moesten dragen richting het kampveld. Ik zag geen rookpluimen of politie, dus ik ging er vanuit dat ze eerste nacht in ieder geval zonder zichtbare schade waren doorgekomen.

Na een begroetingsrondje en heerlijke koffie van SIMON LEVELT  snel even een schemaatje maken voor de sportochtend. Voor vertrek nog even de omstreden telmethode van Arco mogen aanschouwen, zodat we zeker wisten dat er niemand achterbleef.

Op de sportvelden aangekomen verdeelden we de groepen en gingen we aan de slag met voetbal en basketbal. De andere sporten op het programma waren tennis en volleybal. Er werd hevig gestreden, maar sportief en sociaal gespeeld.
Arnold en Bob waren op dat moment richting Eindhoven aan het rijden, omdat er een aantal kids masters van de competitie mochten spelen omdat zij met hun team 1ste waren geworden tijden de voorjaarscompetitie. Dit waren het mixteam t/m 10 jaar en het mixteam t/m 14 jaar. 's Middags bleek dat het mixteam t/m 10 jaar net de halve finale hadden verloren met 3-2 en dat het mixteam t/m 14 jaar door waren naar de finale met een 4-1 overwinning. Arnold nam de kids uit Eindhoven mee naar het kamp en Bob ging richting Strijdo waar het mixteam t/m 14 speelde. Uiteindelijk wonnen zij ook de finale met 4-1 en zijn zij kampioen van Zuid-Nederland geworden!

Tussen het sporten door werd er wat gedronken en een banaantje of een appeltje gegeten.
Na de break kon iedereen zijn eigen gang gaan, waarbij er totaal nieuwe sporten werden uitgevonden, zoals 'volleytennis', 'goalzit voetbal', 'op de billen van Marlou serveertennis', 'het herken op afstand aan het geluid op welk lichaamsdeel er geserveerd is spel',' ik wil ook meedoen basketbal', 'vraag het aan Maurice die aan het filmen is spel', 'is er nog drinken spel', 'zijn er nog bekertjes? spel' en het o zo bekende 'wanneer gaan we zwemmen? en gaan we buiten zwemmen? spel'. Daarnaast werd er 1 tennisbaan geconfisqueerd  door de mannenleiding, die meer herrie maakten dan alle kids bij elkaar. Vince had zijn eigen 'ik ben niet of wel in de stemming spel' en de anderen vermaakten zich met eigenlijk van alles. na het sporten was het tijd om naar het kamp te gaan en wat te gaan eten.

Na het middag eten gingen de meeste op weg richting het strand bij het meer. Martin en ik gingen richting de receptie om wat vuilniszakken te kopen. Na een lang en vermoeiend gesprek over afvalscheiding, grote of kleine zakken, dumptijden en of ze Martin niet eerder hadden gezien.. 😉 konden ook wij ons klaar maken om even het strand en het water te gaan checken.

Daar aangekomen lag de ene helft in het water. De anderen lagen te chillen op, in en onder het zand en weer anderen vermaakte zicht met een waterbaan die daar aanwezig was. Marlou was lekker aan het duplo-en, Michelle handelde wat zaken af via de telefoon,  Emma L. schreef wat songteksten uit op haar telefoon, Martin en Andries babbelde wat over......ja...over wat....? Isa had blauwe lippenstift op gedaan en Emma B. liet zien hoe nou kippenvel eruit ziet. Het begon wat te druppen en de damesdelegatie die nu zo'n 2 uur op het strand lag besloot om richting kamp te gaan. Uiteindelijk ging de rest ook maar mee, want het begon iets harder te druppen. Na de verkorte omweg op advies van mij kwamen we in het tentenkamp aan. Lekker douchen en daarna ging iedereen weer lekker zijn gang.

Voor het eten ging ik met Arco en wat kids op weg naar de speeltuin om nog wat te glijden in de superglijbanen (later bekend als de benenbreekglijbaan).  Er waren 2 glijbanen aanwezig. De 1 was aardig hoog , rond en dicht en ging behoorlijk hard. De andere glijbaan was een soort rollerbank met 200 rollen. Uiteraard moest ik weer via de rollerglijbaan naar beneden, waarna elke oneffenheid in mijn lijf weer rechtgetrokken was en mijn spijkerbroek gedeeltelijk gestreken of gekreukt werd. Maar goed alles voor de fun zullen we maar zeggen. Uiteindelijk kregen we Arco mee terug 😉 en gingen we weer terug naar de tenten. Het eten voor de 'jaja' BBQ was gearriveerd en met Marlou, Esmee, Martin , Andries en Emma L. troffen we wat voorbereidingen voor het eten. Arnold, Katie, Wout, Robin en Sam waren inmiddels s ook aanwezig en waren al ingeblend (jaja nieuw woord) tussen de andere kampgangers.

Een tijdje later hoorde we dat Noah met zijn been in de glijbaan was blijven hangen en naar het ziekenhuis was gegaan samen met Arnold en Joost. Megan en Axel hadden Noah vakkundig van de glijbaan naar het tentenkamp vervoerd, waardoor verder letsel werd voorkomen. Heel goed Axel en Megan!! Uiteindelijk hoorde we dat er een breukje zat en dat hij met zijn been in het gips zat en door zijn moeder was opgehaald. Gelukkig was zijn positieve visie op het kamp niet veranderd naderhand.

Na het heerlijke eten en een vermoeiend verhaal over slenderman, was er tijd voor wat vrije tijd.
Een groep kids ging met ArnoldBob en uiteraard Arco naar de benenbreekglijbaan. Een andere groep ging wat voor zichzelf doen. Ik keek nog even toe hoe er werd afgeruimd en schoongemaakt werd en vond dat het tijd was voor een kopje koffie.

Het begon al een beetje donker te worden, zodat het bijna tijd was voor het dierengeluidenspel.
Maar allé (met Belgisch accent lezen)....begon het me daar toch ff te plenzen... (voor de Belgen: Verdorie, het was zo’n mooi weer vandaag en nu begint het te overtrekken). Gelukkig was het maar een kort buitje en waren de plantjes weer voorzien. Net als vorig jaar waren er weer dieren verstopt in het donkere bos die gezocht moesten worden door de kids. De dieren dit jaar waren: Emma B (De Zwetende Hanggorilla), Luuk (De Gekke Koe), Tom (De Verkouden Berggeit), Vince (De Tuinslang), Megan (De Grijze Trompet Olifant) en Amber (De Gefrustreerde Chihuahua). Het kan zijn dat ik het één en ander door elkaar haal. Er waren een aantal groepen gemaakt met 1 of 2 begeleiders, die met een kaartje de dieren op volgorde moesten gaan zoeken.  Je kon de dieren vinden door op hun geluid af te gaan. Er was 1 papegaai, die alle dieren nadeed om je op een dwaalspoor te brengen. Uiteraard was Arco ook dit jaar weer de papegaai. Dit jaar hadden we een papegaai die geen geluiden nadeed maar alle tech- en tactieken van "Bear Grylls" toepaste om iedereen te laten schrikken. Bomen vielen om, struiken vlogen in het rond, camouflage technieken werden toegepast.....blijkbaar was Juan niet zo onder de indruk van al dit, want elke keer als Arco tevoorschijn sprong hoorde je Juan roepen met een enige spottende ondertoon: "Hey Arco".
Van te voren had ik met alle dieren goed afgesproken, waar ze konden gaan zitten etc.
Helaas ging niet alles zoals gepland. A) Iedereen ging dichtbij elkaar zitten, omdat de helft zelf al chicken was om alleen in het donkere bos te gaan zitten. B) leiders mochten geen zaklamp gebruiken..............ik moest bukken voor een vliegtuig, omdat er zoveel licht uit het bos kwam dat een landingsbaan er niks bij was. C) Het geluid van Emma B. leek meer op een net geboren mandril, dan op een zwetende hanggorilla. D) kwamen alle dieren al terug uit het bos, terwijl er nog 1 groep dwalend in het bos liep haastig op zoek naar  de grijze trompet olifant, die blijkbaar zijn trompet verloren was. De groep van Andries was het snelste terug. Martin zijn groep kwam als tweede, maar had als handtekening allemaal dezelfde kruisjes staan, wat erg verdacht was....

Na het dierengeluidenspel nog wat gedronken en de meeste gingen uit zichzelf hun tent in om goed uit te rusten voor de volgende dag. Samen met de leiding en wat rondhangende jeugd nog lekker wat gedronken en de bbq nog even aangegooid om het overgebleven vleeswaar nog even lekker te verbranden. Diehard opblijver als ik ben zaten we nog met de 6 mannen aan tafel. Ik let even niet op en Bob en Arnold zijn 'm gepeerd. 4 man over dus. Een uurtje of drie was het inmiddels en de oudere tak van de leiding (vergeleken met mijn leeftijd dan) gaf het op. Naar bed dan maar. Michelle was inmiddels in de mannenleiding tent gaan liggen i.v.m. slaapgebrek en Bob was in de tent bij Thijs en Daan gaan liggen. Kom ik de tent in, als laatste ofcourse, beklim mijn torenhoge superluxe oversized luchtbedje en dacht wel ff te gaan slapen......not. Aan de ene kant lag Arco, die een soort baby tut geluiden aan het maken was. Schuin achter mij lag Joost.....woorden schieten te kort om het geluid te beschrijven wat deze man produceerde. Ik kan het geluid ook niet beschrijven of ergens mee vergelijken, maar ik denk dat slapen naast het maandelijkse luchtalarm een betere optie was.......De enige die relatief stil waren, warenMichelle (die 's ochtends ook niet uit haar coma te krijgen was) en Arnold, die nota bene vorig jaar de hele tent afbrak met zijn gesnurk. Kortom het werd een kort nachtje en om 07:00 stond ik als eerste buiten de konijnen en eekhoorns te filmen, die er als een haas van door gingen.

ZONDAG

Eén voor één werden de kids wakker, die als zombies over het terrein zwalkten. Wat opfrissen, ontbijten en het was tijd om de tenten en spullen te gaan inpakken alvorens we naar de survival gingen. De bekende "Het past er niet in" en "Het lukt niet" taferelen werden uit de kast getrokken om maar niet zelf je slaapzak en tent in dat kleine miezerige zakje te proppen. Het inpakken verliep vlot dankzij de ervaren kampeer leiding, waar ik uiteraard niet onder val. Na het inpakken gingen de kids onder de 10 jaar op weg naar het indoor zwembad samen met Marlou, Esmee en Joost. De rest van de groep ging op weg naar de survival.

Dit jaar geen kale begeleider met speciale touwschuifschoenen, maar een farm poepke dat blijkbaar liever in bed was blijven liggen op de zondagmorgen. We begonnen de survival met  de toggle over het water. De meeste hielden het droog. Sommige maakte nog wat mooie moves op het water. Bij Tom waren de verwachtingen hoog, door zijn optreden van vorig jaar. Helaas viel het deze keer zwaar tegen, omdat meneer zijn schoenen graag droog wilde houden.....#MNSDK%#....... Na het toggelen op weg naar het touwzwaaien. Hierbij moest je met een touw over een klein plasje vies water zwaaien om zo droog aan de overkant te komen. Katie was de eerste die even checkte of het water echt zo vies was. Michelle en Olivervolgde. Martijn deed nog even aan Oliverbowlen en nadat Luuk even liet zien hoe nat zijn schoentjes waren en voor de 10.000ste keer Ar-cooooh had geroepen gingen we op weg naar de stormbaan. De stormbaan was een parcourtje wat je 1 tegen 1 afliep. Onderdelen als over hekjes springen, onder touwen kruipen, door banden heen springen en de bekende schuif-af (glijbaan, afrijs, afrijzer, afritser, rijsaf, slierbaan, slijderbaan) kwam je allemaal tegen onderweg. Het fenomeen Arconam het op tegen Luuk. Arco met een dikke voorsprong nam met een sneltreinvaart het parcours. Aangekomen bij de kruipdraden en tijgerend als een malle zag hij toch even een touw over het hoofd met tot gevolg het nu al bekende "Arco'tje".
Arco'tje  (toeken, zich ~ (ww.): Zich met een nader te noemen lichaamsdeel storten op een draad / touw van elk willekeurig materiaal. Diehard als hij is vervolgde hij met bloed spattend oog zijn weg en verzwikte ook nog bijna zijn enkel bij het wiebelend ding. De stormbaan zat erop...

De indianenbrug stond ook op het programma. Iedereen haalde al niet wiebelend veilig de overkant..............naja.....bijna iedereen. Arco ging als laatste en met Bob en Martin aan allebei de kanten van het touw weet je het wel. Stel je een balletje voor met aan beide kanten een stuk elastiek.........dat dus.... Tijdens deze kermisattractie, waren we wederom getuige van een Arco'tje. Dit maal waren het zijn tepels die langs het ijzerdraad schampte....Amai...... Toen Arco eindelijk uitgezwommen was, gingen we op weg naar de vlottenrace. Een spannende race met 2...vlotten.. Ook dit jaar was de samenwerking te betreuren. Fleur probeerde bij het aanmeren nog even onder het vlot te glijden en Arco lag als een bever met propellerstaart achter het vlot om er nog enig vaart in te krijgen. Vince miste de boot. Daan en Yanniek peddelde alsof ze door een laag gelei heen moesten. Niet peddelen had sneller geweest :). Na deze blamage het laatste onderdeel: De beroemde olifantenpoten. De plonzen waren niet te tellen. Een paar haalde de overkant zonder in het water te belanden. Namelijk Thijs van Gils, Vince, Martijn, Sanne, Jelle, Emma B. en Thijs van Tiel. Ook in slow motion haalde Sophie Zimmerman, Sophie Groeneveld en Katie de overkant. De rest.........tja..... Na de survival nog even wat zwemmen en glijden in het zilvermeer.

Terug naar het kamp om de shirts met het kamp logo te bekladden. Iedereen kon zijn / haar naam op het shirt van de ander droppen om zo een blijvende herinnering te creëren. Na de groepsfoto verlieten we België om richting Strijdo te gaan en daar het kamp te beëindigen.

Wederom ook dit jaar een geslaagd kamp! Dank aan alle leiding en alle personen en deelnemers die hebben bijgedragen aan dit fantastische kamp!!

Volgend jaar weer?......... 😉

p.s. wie nog geen dvd heeft gekregen van de kampfilm, kan dat even aan mij doorgeven.

gr. Maurice

Comments are closed.